ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ;
Κοιτάζοντας την σχέση που έχουμε με τα παπούτσια μας, είναι πολύ σημαντικό να σκεφτούμε την ελάχιστη σημασία που έχει δοθεί από την λογοτεχνία στο θέμα της γλώσσας των υποδημάτων. Αυτή η σχέση, η οποία δεν έχει πολυσηζητηθεί, είναι πολύπλοκη και έχει να κάνει με την ιστορία μας, τις αναμνήσεις μας, τις απόψεις και εμπειρίες μας. Οι υιοθετημένες αυτές εμπειρίες διαμορφώνουν τις επιλογές μας και μας αποδεικνύουν τους λόγους για τους οποίους εμείς οι άνθρωποι φοράμε τα παπούτσια που φοράμε.
Ο William Rossi (1976) ήταν ο πρώτος που έκανε την πρώτη κίνηση να κατανοήσει το παραπάνω συμπέρασμα, κάνοντας την εισαγωγή της έννοιας “ποδοπολιτική”. Είπε ότι αυτή είναι η γλώσσα των υποδημάτων και των κάτω άκρων, η οποία θεωρείται ένα ξεχασμένο σκέλος της γλώσσας του σώματος. Χρησιμοποίησε ακόμα τον όρο “ποδοψυχοσωματική” για να εξηγήσει τον ρόλο των ποδιών και των υποδημάτων στην υλική πραγματικότητα, στις συναισθηματικές, ψυχολογικές και ψυχοσεξουαλικές δραστηριότητες και πεποιθήσεις.
Σε αυτό το άρθρο, θα αναφερθώ σε μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που έκανε ο Christopher Morris-Roberts, λέκτορας ποδιατρικής στο πανεπιστήμιο του Brighton στην Αγγλία το 2013. Αυτό το ξεχασμένο θέμα των ποδιών ξαναζωντάνεψε μετά από μια αδράνεια περίπου 30 χρόνων.
Μια βαθειά κατασταλαγμένη ιδέα που στις μέρες μας κυριαρχεί στο μυαλό μιας γυναίκας είναι ότι τα ψηλοτάκουνα παπούτσια κάνουν τα πόδια μακρύτερα και τους γλουτούς μικρότερους. Υπάρχουν όμως και πολλές αμφιλεγόμενες απόψεις για το τι ιδέες έχουν υιοθετήσει οι γυναίκες που συνεχώς φοράνε ψηλοτάκουνα παπούτσια. Παίρνοντας ένα ομοιογενές δείγμα ετερόφυλων ανδρών, προσπάθησε να βγάλει συμπεράσματα για τις επιλογές των υποδημάτων των γυναικών σύμφωνα με το «τι βλέπει ο παρατηρητής και όχι η γυναίκα που τα φοράει». Όπως ήταν αναμενόμενο, οι άνδρες βρίσκουν τα ψηλοτάκουνα παπούτσια ως τα πιο ελκυστικά και ακόμα περισσότερο ελκυστικά αν τα δάκτυλα είναι γυμνά. Αυτό που αξίζει εδώ να σημειωθεί είναι ότι υπήρξε μια σύγκρουση απόψεων για το αν τα ψηλοτάκουνα παπούτσια προβάλλουν δυναμισμό προς το ανδρικό φύλο ή αδυναμία/ευαισθησία ή ακόμα και εκφοβισμό. Πολλοί που ρωτήθηκαν σε αυτήν την έρευνα, δήλωσαν ότι τα ψηλοτάκουνα τους απομάκρυναν και δεν προσέγγισαν την γυναίκα.
Ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον εύρημα αυτής της έρευνας ήταν και ο ήχος που βγάζουν τα ψηλοτάκουνα κατά την βάδιση. Αναφέρθηκε ότι αυτός ο ήχος έχει κάτι το φεμινιστικό που κάνει τους περισσότερους άνδρες να στρέφουν τα κεφάλια τους αυτόματα προς την πηγή του ήχου και ότι αυτή η «ποδοακουστική» όπως την αποκάλεσε υιοθετείται στο μυαλό των ανδρών από την μικρή ηλικία, ειδικά στους άνδρες που έχουν αδελφές.
Τώρα, τι βλέπουν οι γυναίκες στα ανδρικά παπούτσια και πόδια; Τι προτιμούν; Μικρά ή μεγάλα; Αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα που χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης.
